Hefur žś elt svikula gulrót - hugleišing Gušna į mišvikudegi

Aš elta síkvika gulrót

Markmišin geta hęglega hamlaš, lamaš og sent mann í djúpa fjarveru frá lífinu, žegar žau eru byggš á hvata en ekki tilgangi; žegar žau lúta lögmálum žegar-veikinnar. Markmiš án tilgangs eru ávísun á tómleikatilfinninguna sem fylgir öllum verklokum

– žegar öll orkan hefur fariš í aš klára tiltekiš verkefni og žví lýkur og ekkert hefur breyst. Leitin aš nęsta verkefni hefst strax: „Hvaš á ég nú aš hafa fyrir stafni?“

„Žaš er vandlifaš,“ vęri hęgt aš segja núna. En ég myndi aušvitaš mótmęla strax og segja aš žaš sé aušvelt aš lifa, žegar mašur bara vandar til verksins og er ábyrgur fyrir sínu lífi og ašeins sínu.

Žaš er aušvelt aš lifa žegar mašur vandar sig viš aš lifa. Og žegar ég segi lifa žá meina ég aušvitaš í fullri birtingu sjálfs sín – ekki skrimta eša žrauka meš dimmi á ljósinu.

Viš erum aš tala um markmiš sem drauma meš tímamörkum. Og žaš er algerlega gott og blessaš aš setja sér markmiš meš tilgangi, ekki síst žegar tilgangurinn er göfugur og liggur nęrri söng hjarta žíns.

 

 


Athugasemdir


Svęši

  • Um Heilsutorg
  • Twitter
  • Heilsutorg į Facebook
  • RSS af heilsutorg
  • Mobile śtgįfa af heilsutorg.com
  • Veftré