Įst - hugleišing dagsins

Įbyrgš er ást – ást er fyrirgefning

Leišin inn í frelsiš er einföld og hún liggur í gegnum fyrirgefninguna. Fyrir- gefningin er gátt inn í nýja vídd žar sem žörfin fyrir eigin fjarveru minnkarog hverfur. Samt vill vefjast fyrir fólki hvaš fyrir- gefningin felur í sér, enda er žetta margžvęlt orš og mikiš notaš, stundum í ólíkum skilningi.

Aš fyrirgefa žýšir aš taka fulla ábyrgš á žví aš hafa skapaš tiltekiš augnablik. Žú veist aš žú hefur fyrirgefiš žegar žú hefur enga löngun eša žörf til aš refsa eša hefna žín.

Vegna žess aš žaš er ašeins ein tilfinning – ást.

Hér žarf samt aš skúra, skrúbba og bóna.

Žetta er rétti stašurinn til aš hreinsa oršiš ábyrgš.

Ábyrgš žýšir ekki sekt. Alls ekki.

Aš fyrirgefa žýšir aš taka fulla ábyrgš á žví aš hafa skapaš tiltekiš augnablik í samvinnu viš heiminn eša annan einstakling, einn eša fleiri. Fyrirgefningin er afar róttęk. Hún lętur sér ekki aš nęgja aš sleppa tökunum á gjöršum sam­ verkamannsins og láta af gremjunni í hans garš. Fyrir­ gefningin blessar hlutverk hans í žinni eigin framgöngu og velsęld. Žú žakkar honum fyrir hjálpina. Žú žakkar žér fyrir žitt framlag.

Óvísindaleg könnun mín, í fjölmörgum samtölum viš ólíka einstaklinga, hefur leitt í ljós aš žessi tvö orš eru tengd miklum tryggšarböndum.

Ég segi viš skjólstęšinga mína:
„Ertu tilbúinn aš taka ábyrgš á žessu?“

Žeir fara umsvifalaust inn í skapandi heyrn og heyra:

„ŽETTA ER ŽÉR AŠ KENNA OG ŽÚ VERŠUR AŠ VIŠURKENNA ŽAŠ!!! SKAMMASTU ŽÍN!!!“

Aš vera fús til aš taka ábyrgš – ekki bera ábyrgš – žýšir ekki aš žú eigir aš stilla žér upp á gapastokknum og leyfa heiminum aš dęma žig. Ég er ekki aš krefja žig um aš taka ábyrgš á eigin lífi til aš žú getir notaš fortíšina til aš berja á žér í nútíšinni – til aš beita ofbeldi í žágu sektarkenndar og ala á neikvęšni og sjálfsvorkunn.

Žvert á móti.

Oršiš ábyrgš žýšir ekki sekt – tryggingafélög vilja deila ábyrgšinni, ekki sökinni. Žaš er engin sök til aš deila. Sökin felur í sér dóm yfir ašstęšum – hvort žęr voru góšar eša slęmar, hver var gefandi og hver var žiggjandi – og dómur er afstaša. Afstaša er višnám, ótti – andstęšan viš ást.

Og žaš er ašeins ein tilfinning. Ást. Allt annaš er blekking.
Á žessum forsendum get ég svo aušveldlega og glešilega sagt:

„Ég tek ábyrgš á öllu lífi mínu, eins og žaš leggur sig, og ég tek líka fúslega ábyrgš á žeim augnablikum sem samanlagt eru líf mitt. Hvort sem žau fólu í sér erfiša eša glešilega lífsreynslu žá sé ég og skil og elska af öllu hjarta hvert og eitt žeirra, žví án žeirra vęri ég ekki hér aš stíga inn í frelsiš sem felst í žví aš taka ábyrgš á allri tilvist minni.“

 

 


Athugasemdir


Svęši

  • Um Heilsutorg
  • Twitter
  • Heilsutorg į Facebook
  • RSS af heilsutorg
  • Mobile śtgįfa af heilsutorg.com
  • Veftré