HĆTTULEG HEIMILISSTÖRF

Á hverjum einasta degi leggur stór hluti landsmanna sig í stórhćttu viđ ađ stunda heimilisstörf.  Í sumum tilfellum er hćttan augljós og ţar af leiđandi er búiđ ađ vara fólk viđ henni, hanna leiđbeiningar, jafnvel kynna ţćr í fjölmiđlum svo sem eins og ađ slökkva á kertum áđur en fólk fer ađ sofa svo ekki kvikni í á heimilum fyrir jólin eđa ađ kanna hitastig á heitu vatni áđur en börnin eru sett í bađ. 

Sem betur fer eru flestir međvitađir um algengar hćttur á heimilum og gera sitt besta til ađ verjast óhöppum. Í öđrum tilfellum er hćttan ekki eins augljós, eins og ég hef reynt á eigin skinni.

Eitt af ţví sem getur veriđ stórhćttulegt eru farartálmar hvers konar á heimilinu.  Ţeir geta veriđ af fjölbreyttum toga, legókubbar í gangvegi, fatahrúgur á óvenjulegum stöđum (ţótt foreldrar unglinga nái fljótt ótrúlegri fćrni viđ ađ sneiđa hjá eđa klöngrast yfir slíkar hrúgur, kannski ţúfnagangurinn gamli sé bundinn í erfđamengi Íslendinga?), töskur eđa pokar sem hafa dagađ uppi úti á miđju gólfi af einhverjum ástćđum eđa jafnvel fótalaust skótau sem virđist hafa komist drjúga vegalengd af sjálfsdáđum. 

Ég hef einmitt lent í svona farartálmum nýelga og tel ţađ skyldu mína ađ miđla ţeirri reynslu minni áfram, öđrum til varnađar.  Í fyrra tilfellinu var farartálminn eiginmađurinn sem óvćnt birtist í eldhúsinu um ţađ leyti sem ég ćtlađi ađ fara út úr eldhúsinu.  Nú er eldhúsiđ frekar lítiđ og eiginmađurinn af hávaxnari gerđinni og ég komin á ţó nokkra ferđ ţannig ađ mér gafst tiltölulega skammur tími til umhugsunar.  Í snarheitum komst ég ađ ţeirri niđurstöđu, ţar sem ég er ađ eigin mati bćđi sporlétt og spengileg, ađ ég gćti hreinlega stutt mig léttilega viđ eiginmanninn og náđ ţokkafullri danssveiflu framhjá honum.  Til ađ auka enn frekar á ţokkann sá ég í hendi mér ađ ég gćti tekiđ eins konar pírúett og snúiđ mér í hálfhring á öđrum fćti um leiđ og ég svifi hjá. 

Í upphafi virtist sem áćtlun mín gengi fullkomlega upp en eftir á ađ hyggja er ljóst ađ ég ţarf eitthvađ ađ endurskođa val mitt á sokkum.  Um leiđ og ég reis upp tábergiđ á öđrum fćti, tyllti annarri hendinni léttilega á öxl eiginmannsins og hóf ţokkafullan snúninginn rann ég til á gólfinu enda lítiđ sem ekkert grip í sokkunum.  Viđ ţađ fatađist mér flugiđ, í stađ ţess ađ styđja léttilega viđ öxlina á eiginmanninum reyndi ég ađ grípa í hann traustataki en náđi ţví miđur ekki nćgilega haldgóđu gripi.  Allan tímann sem ţađ tók mig ađ lenda á eldhúsgólfinu, nokkuđ harkalega, var ég full vantrúar, ég trúđi ţví alls ekki ađ ţokkafulli svifsnúningurinn minn fćri svona illa.  Jafnframt er mér minnisstćđur undrunarsvipurinn á eiginmanninum sem virtist ekki trúa ţví ađ hann nćđi alls ekki ađ forđa ţessu falli.  

Ađ sögn nćrstaddra sjónarvotta tók ţessi ćfing í eldhúsinu ekki nema nokkrar sekúndur en í mínum huga leiđ heil eilífđ frá ţví ég uppgötvađi farartálmann í eldhúsinu ţar til ég lá í gólfinu og vesalings eiginmađurinn stumrađi yfir mér međ skelfingarsvip, dauđhrćddur um ađ ég hefđi orđiđ fyrir varanlegum skađa.  Sem betur fer er nú seigt í mér og verstu marblettirnir voru af andlegu gerđinni. 

Seinna tilfelliđ var öllu alvarlegra.  Einhverjir kunna ađ halda ţví fram ađ eitt hćttuminnsta verkefniđ á hverju heimili sé ađ brjóta saman ţvott og ţađ kann vel ađ vera rétt.  Á mínu heimili er ţađ ţannig ađ ţvottur sem berst inn í ţvottahúsiđ er ţveginn, hengdur til ţerris og brotinn saman áđur en honum er skilađ inn í viđeigandi skápa.  Ţetta kann ađ hljóma sem mjög hátt ţjónustustig og er ţađ vissulega en er ţó . . . LESA MEIRA 

 

 

 


Athugasemdir


Svćđi

  • Um Heilsutorg
  • Twitter
  • Heilsutorg á Facebook
  • RSS af heilsutorg
  • Mobile útgáfa af heilsutorg.com
  • Veftré