Mig langar a vera g stjpmir: Foreldrum er fyrirgefi en ekki stjpforeldrum

g heyri einu sinni a sum dr geta ekki hugsa um afkvmi annarra kvendra og srstaklega ef um er a ra afkvmi sem makar eirra eiga me ru kvendri. Sum dr eru jafnvel vond vi essi afkvmi. Vi erum fljt a dma og finnst essi framkoma hrileg.

Getur veri a okkur konum s ekki elislgt a hugsa um afkvmi maka okkar sem hann me annarri konu? Vi konur erum umnnunarstrfum og nnumst brn annarra kvenna. a virist vera okkur leikur einn. Af hverju er stjpmurhlutverki svona erfitt?

Brfi fr furnum

Um daginn las g brf fr fur sem fannst eins og brn konunnar vru mikilvgari en dttir hans. g samsamai mig me essu bi ann htt a g skildi hann vel og er viss um a manninum mnum lur stundum svona en jafnframt hugsai g um hana, finnst aumingjans konunni hans kannski eins og hann lti dttur sna sem mikilvgari en brnin hennar? g s a flk pstai essari grein inn Facebook og talai um murlega framkomu konunnar hans ar sem hn hengdi upp myndir og verkefni eftir brnin sn en ekki hans, upp vegg, lnai herbergi dttur hans, leyfi brnum snum a rta dtinu hennar og virtist skamma dttur hans meira en sn eigin brn.'

Hefur essi fair skoa hug sinn og spurt sig hvernig hann er a koma fram vi brn konunnar sinnar? Getur veri a hann skammi au meira en sn eigin? Getur veri a au pirri hann meira en dttir hans? Af hverju dttir hans a vera srsamning varandi hluti og dt herberginu snu? Eru systkini ekki oft a rta dti hj eldri systkinum? g veit a yngsta barni mitt gerir a og af hverju tti dti herbergi stjpsysturinnar a vera heilagra en dt systkina? g lna stjpbrnum mnum oft eitthva dt, en finnst eins og a s aldrei sjlfsagt a au lni mti.

Skildi konuna

egar g las essa grein vorkenndi g konunni v g skildi hana svo vel. Kannski langar konunni umfram allt a vera g stjpmir. Kannski rir hn a sinna essu hlutverki vel en finnst a svo erfitt. Kannski langar henni a hengja upp myndir eftir dttur hans en stelpan kemur bara aldrei me neitt heim til eirra. Kannski skammar hn brnin sn alveg jafnt og dttur hans en pabbinn og dttirin eru bara svona rosalega vikvm fyrir skammaryrum fr henni.

Mn reynsla er nefnilega s a maur arf a standa sig refalt betur sem stjpmir en mir, v foreldrum er fyrirgefi en ekki stjpforeldrum. Stjpbarn olir ekki a vera skamma af stjpforeldri og a er lka erfitt fyrir stjpforeldri a skamma, af v veist a barni er svo ofur vikvmt fyrir v. Af hverju er etta svona og af hverju reynist stjpforeldrahlutverki svona erfitt? Af hverju er etta svona flki? Kannski ef vi num a skilja stjpforeldra betur og stjpbrn num vi a sinna essu hlutverki og htta a vera me vntingar um a allt gangi eins og sgu og htta a vera svona dmhr. a er ekki a stulausu a sagan um hina vondu stjpmur" var til.

g er lka stjpdttir og stjpfur

Stjpfair minn er hinn besti maur. Ljfur vi alla og vill allt fyrir alla gera. g man ann tma egar mamma og hann voru nbyrju saman hva g oldi hann ekki. a m raun segja a g hafi fari a heiman vegna hans. g gat ekki bi undir sama aki og essi maur. Ef g hugsa til baka geri hann samt ekkert rangt. g var bara svo vikvm fyrir v egar hann setti t eitthva hj mr ea reyndi a ala mig upp einhvern htt. g oldi ekki hvernig hann vildi hafa hlutina v okkar venjur og hefir ttu a eiga meiri rtt sr. Hann mtti ekki einu sinni koma me sn eigin hsggn inn bina okkar v mr fannst au svo ljt. g var mjg neikv t hann og gaf honum ekki tkifri a vera gur stjpfair essum tma. g brosti sjaldan til hans og heilsai bara mmmu egar g kom heim. Hann hefur rugglega veri a gefast upp mr og fundist etta erfitt.

N er g sjlf orin stjpmir og maurinn minn er stjpfair

g hef reynt fr fyrsta degi a gera etta vel og ri a eiga gott samband vi stjpbrnin mn. g hengi upp myndir af brnunum hans, hef hluti sem r hafa bi til og gefi okkur uppi vi og lagi metna minn a gera herbergi eirra fnt egar vi byrjuum a ba saman. g skipulagi ferir fyrir alla fjlskylduna og fannst gaman a eiga allt einu svona mrg brn. En me runum hafa samskiptin ori annig a g er ekki ng me mig essu hlutverki. Mr finnst g ekki standa mig og g sef varla fyrir hyggjum og niurbroti.

g veit ekki hvernig etta byrjai. En g var mjg jkv upphafi sambarinnar. Maurinn minn var essum tma nskilin og kannski voru brnin hans a ganga gegnum erfia tma v egar hann kom me au heim til okkar voru au venjulega vlandi ea skrandi. Hann skrai mti og brnin mn voru hlfhrdd. etta var vst munstur sem hafi vigengist heimili eirra. a var alltaf veri a rfast og brnin kunnu ekki a eiga elileg samskipti. Vanlanin var mikil. etta var til ess a g kvei fyrir pabbahelgunum.
Mr finnst raun ekkert skrti brnin hans hafi ekki alveg teki mr opnum rmum byrjun. g var me pabba eirra en au ru a mamma og pabbi mundu taka aftur saman. essi r er enn til staar hj eim nna mrgum rum seinna. g hef alltaf unni me brnum og hugsai me mr a g mundi n vera fljt a vinna hylli eirra ar sem g hafi alltaf haft lag a spjalla vi brn. J j, a komu gir tmar ar sem vi ttum skemmtilegar stundir . Frum mrg feralg, til tlanda og sumarbsta. Svona var etta ekki alltaf og lenti g hlfgerum vtahring og vanlan.

Alltaf veri rugg

annig a egar brnin hans komu vlandi og skrandi heim til okkar, heilsuu mr jafnvel ekki og horfu mig me kldu augnari var g sr og rugg gagnvart eim. Sem geri a a verkum a g var rugglega svolti kld vi au. g tlai mr a ekki, g tti bara svo erfitt me a vera g sjlf, hress og kt vi au af v g var svo viss um a au oldu mig ekki. Ef g setti t au vi manninn minn fr hann allur vrn og brst illa vi. etta hefi hann aldrei gert ef vi ttum brnin saman, hefum vi geta rtt mlin eins og foreldrar gera. Ef g sagi brnum hans til varandi umgegni ea anna tku au v mjg illa og uru en kaldari vi mig. g var ess vegna mjg fljtt kvein v a skamma au aldrei sem geru samskipti okkar lka svolti skrtin og stir. egar au urftu a ra eitthva vi pabba sinn klluu au venjulega hann og vildu ekki leyfa mr a heyra. etta var eins og tv li. g og brnin mn og hann og brnin hans. Mig langar ekki a hafa etta svona. Mig langar a vera g stjpmir. a hafa komi margir dagar og margar vkuntur ar sem g hugsa um etta. Mr lur svakalega illa t af essu

lk framkoma stjpfurins

Talandi um furinn sem skrifai brfi verur mr hugsa til mannsins mns sem br me mr og brnunum mnum. g oli ekki hvernig hann talar vi brnin mn. Mr finnst hann alltaf svo hvass vi au og hreytir einhverju au mean hann kyssir og knsar sn eigin brn. herbergi barna hans eru hsggn og hlutir sem sumir tilheyru brnunum mnum. annig hefur a alltaf veri hj mr ar sem vi hfum ekki alltaf haft mikla peninga. g hef t.d. aldrei keypt rm handa brnunum mnum, au hafa alltaf fengi au gefins fr ttingja af v vikomandi er a losa sig vi eitthva. egar dttir mn tti afmli kva hn a kaupa sr n hsggn herbergi sitt fyrir afmlispeningana sna auk ess sem hn tti eitthva banka. Brnin hans grtu yfir essu, hva vri n flott herberginu hennar en ekki eirra. au fengu mislegt fr mnum brnum herbergi sitt og allir sttir en ef au fengu eitthva ntt sem au ttu sjlf mtti engin snerta ann hlut. etta uru heilagir hlutir en brn mannsins mns mttu f hluti fr mnum brnum eins og ekkert vri.

Af hverju er etta svona? Af hverju eiga sumir svona erfitt me stjpforeldrahlutverki. Af hverju er stundum svo erfitt a vera stjpbarn einhvers? Er a ryggi? Er a af v a essi brn tilheyra fyrrverandi konunni sem er jafnvel gn vi hjnabandi? Er a af v a brnin ola ekki a foreldrarnir f sr njan maka? Eru kannski okkar eigin brn alltaf mikilvgust augum foreldra?

Stjpa sem langar a standa sig vel

Stjptengsl.is


Athugasemdir

Svi

  • Um Heilsutorg
  • Twitter
  • Heilsutorg  Facebook
  • RSS af heilsutorg
  • Mobile tgfa af heilsutorg.com
  • Veftr