Hvernig fer ég aš žvķ aš elska mig?

Aš elska sjįlfan sig!
Aš elska sjįlfan sig!

Margaret Paul skrifar: Markmiš starfs mķns er aš leišbeina fólki frį žeim farvegi aš yfirgefa sjįlft sig (afneita sér) og ķ žann farveg aš lęra aš elska sig og samžykkja. – Ein af algengu yfirlżsingum žeirra sem til mķn leita, eša hafa samband er: 

“Ég veit ekki hvernig ég į aš fara aš žvķ aš elska sjįlfa/n mig.”

Aušvitaš kann žetta fólk žaš ekki – žaš hafši engar fyrirmyndir sjįlfs-įstar.  Fęst okkar įttu foreldra eša eiga foreldra sem voru fyrirmyndir žess aš taka įbyrgš į eigin velferš og hamingju.

Samt sem įšur, žegar ég spyr žetta sama fólk į hverju barn žurfi aš halda til aš upplifa aš žaš sé elskaš, er žaš ekki ķ vandręšum meš aš svara hvers barn žarfnast.  Žau eiga jafnvel börn, sem žau sżna elsku og umhyggju en geta ekki ķmyndaš sér hvernig žaš virkar aš elska sjįlfa/n sig – barniš sem er innra meš žeim.

Hér fyrir nešan eru nķu atriši sem ęttu aš hjįlpa ef žau koma frį hjartanu, – og leyfa okkur aš upplifa aš viš séum elskuš.

1. Hlustum į okkar innri rödd, į eigin tilfinningar. 

Margir eiga aušvelt meš samlķšan meš öšrum, og eru nęmir į tilfinningar annarra – en um leiš hafa žau hafa ekki hugmynd hvernig žeim sjįlfum lķšur. Ef viš hunsum tilfinningar barns, upplifir barniš aš žaš sé ekki elskaš og aš hunsa okkar eigin tilfinningar hefur sömu afleišingar –  barniš hiš innra upplifir aš žvķ sé hafnaš, žaš sé yfirgefiš.

2. Sżnum tilfinningum skilning og höfum samhug meš okkur sjįlfum. 

Ef viš dęmum tilfinningar okkar žannig aš žęr séu rangar,   mun innra barniš upplifa höfnun og aš vera yfirgefiš af okkur sjįlfum. Ef viš beitum ekki dómhörku, erum góš, mild, skilningsrķk og višurkennum eigin tilfinngar, mun okkar innra barn upplifa aš žaš sé elskaš af okkur.  (Žetta er sérstaklega įberandi t.d. ķ sorgarferli – žegar upp koma skrķtnar hugsanir og tilfinningar – sem viš viljum ekki finna – en best er aš višurkenna žęr og finna žeim farveg śt).  Afneitum ekki eigin tilfinningum.

3. Verum opin fyrir žvķ aš lęra hvaš tilfinningar okkar eru aš reyna aš segja okkur. 

Alveg eins og barn upplifir kęrleika žegar okkur stendur ekki į sama og veitum žvķ athygli hvernig žvķ lķšur mun okkar innra barn upplifa aš žaš sé elskaš žegar viš leitumst eftir aš skilja og rannsaka hvaš tilfinningarnar eru aš tjį. Allar tilfinningar eru upplżsandi. Į sama hįtt og lķkamlegur sįrsauki varar  viš aš žaš er eitthvaš sem žarf aš skoša, gerir tilfinninglegur sįrsauki žaš lķka. Sįrsaukafullar tilfinningar segja okkur aš viš séum aš yfirgefa okkur sjįlf, eša aš einhver sé ekki aš sżna okkur elsku, eša sjįlfum sér eša öšrum, eša aš įstandiš sé okkur óhollt. Ef viš erum fśs til aš veita tilfinningum okkar athygli, – sinnum žeim ķ staš žess aš hunsa, –  og gerum eitthvaš ķ žvķ aš lagfęra įstandiš, munum viš upplifa aš viš séum elskuš.

4. Sköpum gott samband viš andlega uppsprettu kęrleika, visku og huggunar

Elskan eša kęrleikurinn er ekki tilfinning sem kemur frį huganum, heldur frį hjartanu, vegna žess aš hjarta okkar er opiš fyrir okkar eigin uppsprettu kęrleika. Žegar žś opnar žig meš žķnum ęšra mętti, fyrir žvķ aš elska sjįlfa/n žig og ašra, mun kęrleikurinn flęša inn ķ hjarta žitt og žś munt upplifa aš žś sért elskuš/elskašur. . (Djśp og breiš – myndum viš syngja ķ sunnudagaskólanum ) .. į kęrleikans sem rennur til okkar og frį okkur). 

5. Veljum aš umgangast kęrleiksrķkt fólk 

Viš höfum ekki alltaf žaš val – eins og til dęmis ķ starfsumhverfi – en žegar viš höfum val – eins og ķ persónulegum samböndum – aš velja aš vera ķ kringum umhyggjusamt, styšjandi fólk sem samžykkir okkur, munum viš upplifa aš vera elskuš.  Žegar viš veljum, ķtrekaš, aš vera ķ samskiptum viš óvinveitt fólk, dęmandi fólk og sem jafnvel beitir ofbeldi eru skilabošin sem viš erum aš senda til okkar sjįlfra aš viš séum ekki elsku verš.

6. Stöndum meš sjįlfum okkur og sżnum okkur kęrleika og viršingu ķ umgengni viš annaš fólk

Žegar viš erum ķ samskiptum viš einhverja sem eru okkur vond stöndum meš okkur sjįlfum,  og lįtum žau sem koma illa fram viš okkur vita aš  žessi framkoma er okkur ekki bjóšandi. Setjum skżr og ešlileg mörk. Leitumst sķšan eftir aš fį aš vita hvaš raunverulega er ķ gangi, eša aftengjumst viškomandi ašila į eins kęrleiksrķkan mįta og möguleiki er į.  Aš leyfa öšrum aš koma illa fram viš okkur sendir žau skilaboš til okkar innra barns aš žaš eigi ekki skiliš aš vera elskaš.

7. Pössum upp į tķma okkar, lķkama, rżmi og efnahag. 

Viš upplifum aš viš séum elskuš žegar viš gefum okkur hollan mat, andlega og lķkamlega nęringu,  hreyfum okkur og fįum nęgilegan svefn.  Žegar viš hunsum heilsu okkar, sendum viš sjįlfum okkur žau skilaboš aš viš séum ekki žess virši aš elska.  Ef viš erum alltaf sein eša óskipulögš meš tķma okkar og rżmi, erum viš enn og aftur aš senda okkur žau skilaboš aš viš séum ekki žess virši aš um okkur sé hugsaš.  Žegar viš viršum okkar eigin tķma og annarra, og rżmi okkar og annarra erum viš aš lįta okkur vita aš viš séum žess virši.

Žegar viš eyšum um efni fram, komum okkur ķ óžarfa skuldir, erum viš ekki aš sżna okkur umhyggju, og innra barniš upplifir ótta, aš žaš sé yfirgefiš og ekki elskaš.  Alveg eins og raunverulegt barn žarf aš upplifa öryggi hvaš varšar lķfsins gagn og naušsynjar žarf okkar innra barn aš skynja žaš.

8. Finnum starf sem viš elskum – störfum viš įstrķšu okkar

Žar sem vinnan gtur tekiš stóran hluta dagsins, er mjög mikilvęgt aš finna eša skapa starf sem fullnęgir okkur.  Ef viš höldum įfram aš žvinga okkur til aš vinna starf sem viš žolum ekki, eru skilabošin til okkar sjįlfra aš viš séum ekki žess virši ašgeražaš sem viš žörfnumst ašgera, til aš skapa fullnęgjandi starfsvettvang.   (Ég myndi bęta žvķ viš hér, aš ef viš getum alls ekki skipt um vinnu, aš lęra aš elska žaš sem viš erum ašgeraog fókusera į žaš jįkvęša viš starfiš).

9. Sköpum jafnvęgi 

Ef viš stundum einungis vinnu og leikum ekki, skapar žaš innri kvķša og spennu – ķ staš innri frišar. Viš žurfum į jafnvęgi ķ lķfi okkar til aš upplifa aš viš séum elskuš og elsku verš. Viš žurfum tķma til aš vinna, tķma til aš hvķlast og endurnżjast. Viš žurfum lķka tķma til aš nęra lķkamann og sįlina, ķ gegnum įhugamįl sem fęra okkur gleši.

Viš getum ekki ętlast til žess af öšrum aš vera elskuš į mešan viš erum aš yfirgefa okkur sjįlf.  Viš upplifum aldrei aš viš séum elskuš eša elsku verš meš žeim hętti.  Žegar viš lęrum aš taka įbyrgš į okkur sjįlfum, tilfinningalega, lķkamlega, fjarhagslega, andlega, skipulega og raunverulega įbyrgš – žį munum viš upplifa aš viš erum elskuš og elsku verš.  Aš taka įbyrgš į aš elska okkur fyllir hjartaš kęrleika, sem viš getum sķšan deilt meš öšrum.

Aš deila įst – kęrleika – elsku er eitt žaš sem gefur okkur mesta lķfsfyllingu, en viš veršum aš vera full af kęrleika til aš geta deilt kęrleika. Žaš aš lęra aš elska okkur sjįlf er žaš sem fyllir okkur af kęrleika.

Žś berš įbyrgš į žķnu innra barni, gleši žess, hamingju og friši, og žś getur vališ aš elska žaš – eša ekki.

Heimildir: lausnin.is 


Athugasemdir

Svęši

  • Um Heilsutorg
  • Twitter
  • Heilsutorg į Facebook
  • RSS af heilsutorg
  • Mobile śtgįfa af heilsutorg.com
  • Veftré